We bieden hulp aan familieleden en partners, evenals aan professionals in de zorg.

Wat koop je een dementerende moeder nog voor Moederdag?

Bij de kinderen is het al onderwerp van gesprek geweest. De tweede zondag van mei is het Moederdag. Men zegt dat moeders dan verwend worden en extra in het zonnetje gezet dienen worden. Maar wat geef je als cadeau aan een moeder die behoorlijk dementerend is? Vaak leeft ze in gedachten in de tijd toen ze nog een jonge vrouw was of zelfs nog vroeger toen ze als kind in de keuken speelde met een lappenpop. Is daar nog eer aan te behalen door de kinderen? Vaak stokt het gesprek, geeft ze geen antwoord op een vraag die gesteld wordt. Ze kijkt je dan wezenloos aan, alsof ze naar verten tuurt die alleen zij bereiken kan.


Toch willen de kinderen iets doen. Dat doen ze hun hele leven al. En ook voor een dementerende moeder valt best wel iets te bedenken waar ze in deze situatie iets aan kan hebben. Dat hoeft echt geen nieuwe tuinstoelen set te zijn, of een autotochtje langs de verschillende plekken die in haar leven belangrijk waren. Een autotochtje met haar zittend in haar rolstoel zou een aanslag zijn op haar uithoudingsvermogen. En ze zou zelfs van alle ellende gewoon in slaap kunnen dommelen. Nee, iets grootschaligs is niet meer aan de orde. Het moet eerder gezocht worden in het kleine. Iets waar ze nu nog plezier aan kan beleven. Maar wat? Een extra grote moedertaart voor haar? Nee, dat is het ook niet. Ze eet nog maar vogelhapjes. En wat moet je dan met een grote taart? Bovendien is het verboden om gebak mee te nemen naar de Zorgwoning. Gebak moet daar in het restaurant besteld worden en dus ook geconsumeerd worden. In de zorgwoning wordt het verdienmodel ten behoeve van het huis zelf gehanteerd. Door kinderen te weigeren zelfgebakken gebak mee te brengen, wordt van het vroegere huisgevoel van bewoners, weinig overgelaten.

De kinderen van moeder willen wel wat doen. Moet het een gezamenlijk cadeau worden? Allemaal tegelijk bij moeder op bezoek komen op Moederdag kan toch niet. Daar zou moeder helemaal van ontregeld raken. Rust is belangrijk voor moeder. Dat wordt ook regelmatig gerapporteerd in het zorgdossier, dat de eerstverantwoordelijke thuis dagelijks via Internet kan raadplegen. Alles wordt erin gerapporteerd. Hoe vaak moeder naar het toilet geweest is, of ze heeft zitten roepen, of ze boos geweest bij het opstaan, of ze haar ontbijt helemaal opgegeten heeft, welke wondjes nu weer op haar lichaam geconstateerd zijn. Werkelijk alles wordt vastgelegd. Dus ook als een van de kinderen met een vraag bij de verzorging geweest is. Niets blijft nog verborgen. Alles wordt elektronisch vastgelegd.
Voor de kinderen is zo’n uitgebreide rapportage soms ook heel deprimerend. Je leest er eigenlijk in dat moeder alsmaar verder aftakelt. Er is geen weg naar omhoog. En of ze nu echt iedere dag zitten te wachten op die rapportage? Je kunt de rapportage bewust niet lezen, maar dan steek je als kind ook je kop in het zand en dat laatste wil je vanuit verantwoordelijkheidsgevoel naar je moeder ook niet.

Al jaren gebruikt moeder geen eau de cologne meer. Dat deed ze wel toen ze pas getrouwd was, nu meer dan zestig jaar geleden. Later gebruikte ze andere merken zoals Madame Rochas. Kölnisch Wasser of Boldoot, zoals de eau de cologne ook genoemd wordt, was echts iets voor vrouwen van vijftig jaar terug. Toen was dat in de mode. Je sprenkelde wat op een zakdoek, en stopte die geurende zakdoek in je damestasje. Of je sprenkelede iets in je nek. Anderen beweerden dat het ook hielp als je een beginnende hoofdpijn had. Het was een echte eau de cologne voor dames.

Gerda, de oudste dochter, kwam met het idee om voor moeder met Moederdag een flesje eau de cologne te kopen en een set zakdoeken. Het kon niet anders dat ze aan de geur nog herinneringen had. Het is immers bekend dat geuren van vroeger heel lang in het geheugen bewaard blijven. Dat geldt bijvoorbeeld ook voor de geur van boenwas of gedroogd hooi in de zomer. Die geuren roepen allerlei associaties op.

En inderdaad, moeder zei meteen toen ze de geur uit het bekende groene flesje rook dat het Kölnisch Wasser is, oftewel 4711. En ze wist ook te vertellen dat je wat in je nek moest sprenkelen als je op zondag ging dansen. Dat lokte de jongens! En natuurlijk wat op je zakdoek.

In de rapportage van die dag stond dat iedereen van de verzorging ook iets van die eau de cologne op zich had moeten sprenkelen. Zo doet een echt meisje dat, had moeder gezegd. Heel de kamer had naar de eau de cologne geroken en ook de dagen erna was de geur bij moeder nog zeer aanwezig. En ze wist zelfs te vertellen dat ze dit voor Moederdag gekregen had. Ze was er zichtbaar zeer verguld mee

©Maart Vestjens
Pastor, Geestelijk Verzorger, Spiritueel Begeleider voor Noord- en Midden Limburg. Op aanvraag ook voor andere regio’s

Al u wilt reageren op deze column dan kan dat via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
U kun hem ook telefonisch bereiken onder nummer 06 51 52 49 30
  • Bijeenkomst voor jonge mensen met dementie en hun mantelzorgers (regio Parkstad) 07-01-2019

    Lees meer...

inloggenbl