• Onze trajectbegeleiders en casemanagers helpen u verder.

  • We bieden hulp aan familie, mantelzorgers en vrijwilligers, evenals aan professionals in de zorg.

14 septermber 2020

Een vriend is opgenomen in het ziekenhuis op zijn ‘eigen’ afdeling. Hij wordt met alle egards behandeld en voelt zich veilig en vertrouwd. Wat als ik dementie krijg en opgenomen moet worden in ‘mijn’ verpleeghuis. Wordt ik dan ook bejegend als Lisette die haar werkende leven heeft gewerkt in de wereld van dementie? Of als Lisette bewoner die de ziekte dementie heeft, niets meer weet en opgaat in de groep van medebewoners met dezelfde ziekte. Gaat de klok het ritme van mijn leven bepalen? Telt mijn ‘eigen’wijsheid’ opgebouwd in vele jaren studeren en werken met en voor mensen met dementie niet meer mee? Wie ben- en wat mag ik nog? Is mijn stem nog hoorbaar? Mag ik mijn tanden poetsen onder de douche ook al is dat niet standaard? Mag ik rebels zijn of wordt dat gezien als onrustig met alle gevolgen van dien? Mag ik laat naar bed en als ik wakker ben direct de muziek aan? Maken hulpverleners tijd om naar mijn, soms ellenlange, verhalen te luisteren? Wordt mijn poetstic niet gezien als dwangmatig, maar als iets wat bij mij hoort? Mag ik mijn rapportage lezen en op het personeelstoilet mijn plasje doen? Wordt ik serieus genomen? Mag ik mijn partner nog liefhebben? Tel ik nog mee? Ben ik nog iemand? Wordt IK nog gezien? Voel ik dat ik leef? #Diagnose Dementie, wie ben ik dan nog?